Aladağlar Tırmanışı

TÜRKİYE ALADAĞLAR TIRMANIŞI TURU - 3Gün  / TURKEY ALADAĞLAR CLIMBING TOUR - 3Days

Aladağlar Milli Parkı/Çukurbağ Köyüne varış

Pansiyonda veya kampta konaklama

Cimbar Vadisinden, Teke Pınarına ulaşma ve mola

Büyük Demirkazık Dağı’nın doğu duvarından, Dipsiz Göle ulaşım ve kamp kurulumu

Sabah erkenden, 3454 m. yüseklikteki yıldızbaşı zirvesine tırmanış

Hatıra defteri yazımı

Dönüş.

TÜRKİYE ALADAĞLAR TIRMANIŞI TURU - 3Gün  / TURKEY ALADAĞLAR CLIMBING TOUR - 3Days

Aladağlar, Kayseri-Niğde-Adana illeri arasında bulunan dağ sırası, bitki örtüsü ve hayvan çeşitliliği bakımından zengindir. Bu nedenle dağın 54.524 hektarlık bölümü ilk önce Hacer Ormanı Tabiat Parkı adı altında koruma altına alınmıştır, ardından 1995 yılında biraz daha geniş bir yüzölçümüyle Milli park olarak ilan edilmiştir.

En yüksek doruğu 3771 metre yüksekliğindeki Kızılkaya'dır^[3]. Aladağlar'da, tırmanışlar için 3700 metre üzerinde dört doruğun yanı sıra 3500 metrenin üzerinde 50'den fazla doruk vardır. Bu doruklar Niğde il sınırları içinde devam eden Toros dağ kıvrımlarının (Orta Toroslar) en yüksek doruklarıdır.

Bölgede 100 yıldan fazla süredir profesiyonel dağcılık yapılmaktadır. Kaydedilen ilk tırmanış jeolog Franz Schaffer’in 1901 yılında gerçekleştirdiği Alacabaşı çıkışıdır^[4]. Bilimsel amaçlı gerçekleştirilen bu seyahati takiben Avrupalı tırmanıcılar Georg Künne, Wilhelm Martin ve Marianne Martin tarafından 1927 yazında bölgeye bir ekspedisyon gerçekleştirilmiştir ve Demirkazık, Kızılkaya, Eznevit, Kaldı ve Alaca zirvelerinin ilk çıkışları yapılmıştır^[4].

Her mevsimde tırmanış gerçekleştirmek mümkündür. Ancak dağcıların bu kararı kendi bilgi, deneyim ve fiziksel yeterliliklerine göre karar vermesi gerekir. Kışın yoğun kar, tipi ve rüzgar görülür, sıcaklıklar uzun süre donma noktasının altında seyreder. Sıcaklıkların yükselmesiyle birlikte lkbahar mevsimi en fazla çığın görüldüğü zamanlardır. Şubat-Mayıs arasında tırmanış yapacak kişilerin çığ koşullarına özellikle dikkat etmesi gerekir. Havaların ısındığı, kar miktarının azaldığı ve günlerin daha uzun olduğu Haziran ve Temmuz aylarında tırmanış faaliyetleri artar. Bu dönemde su kaynakları da boldur. Ağustos ve Eylül ayları hava koşullarının en stabil olduğu, yağışın çok az görüldüğü aylardır. Bu aylar da tırmanışa uygun olsa da, yaz sonuna doğru su kaynaklarının kurumasından dolayı tırmanışçılar yanlarında ihtiyaçları olan suyu taşımak zorundadırlar.